Witam
Modlitwy
ISLAM (w angielskim)
PRZEWODNIK MUZUŁMANINA
=> NASZA PIĘKNA RELIGIA: ISLAM
=> JAKA POWINNA BYĆ NASZA WIARA?
=> ZASADY WIARY
=> I. Wiara w Wielkiego Allaha
=> II.Wierzyć w Anioły
=> III.Wierzyć w Księgi
=> III.Wierzyć w Księgi cd.
=> IV.Wierzyć w Proroków
=> V.Wierzyć w dzień życia pozagrobowego
=> V.Wierzyć w dzień życia pozagrobowego cd.
=> VI.Wierzyć w Przeznaczenie (Kader)
=> IV.ZASADY PRAWIDŁOWEGO WIERZENIA
=> IV.ZASADY PRAWIDŁOWEGO WIERZENIA cd.
=> ZAKOŃCZENIE
Leki_i_Modlitwy Uzdrawiające
KSIĄŻKI
Opowiadania
Nowe Wpisy
STRONY INT.
 

III.Wierzyć w Księgi

Trzecim podstawowym obowiązkiem naszej religii jest wierzenie w boskie księgi zawierające w sobie zasady wiary, nakazy i zakazy Allahu teala, opisujące piękny charakter. Wszechmocny Allah poinformował o tym wszystkim w księgach za pośrednictwem proroków. Allahu teala zesłał je niektórym prorokom poprzez czytanie anioła lub w formie zapisu, jeszcze innym bez anioła pozwalając im usłyszeć. Te wszystkie księgi są słowem Allahu teala.

Święty Koran jest słowem Allahu teala. Allahu teala zesłał go w postaci liter i słów. Te słowa zostały stworzone. Słowa boskie (kelam-y ilahi) ukazujące znaczenia tych liter i slów są też Świętym Koranem. Są tak jak inne atrybuty Allahu teala: przedwieczne, nie zostały stworzone później, nie posiadają początku i są nieskończone tj. nie mają końca. Nie są odkryciem aniołów lub słowami należącymi do proroków.

Słowo (Kelam) Allahu teala nie jest jak słowo pisane, pamiętane i wypowiadane przez człowieka. Nie zapisze się, nie wypowie i nie uzmysłowi się je. Nie jest literą i głosem. Człowiek nie jest w stanie pojąć rozumem Allahu teala i Jego atrybutów. Jednak Jego słowa ludzie mogą czytać, zapamiętać i zapisać. Zesłane przez Allahu teala ludziom święte księgi to: Tora (Tewrat) i Zebur (Psalmy) w j. hebrajskim, Ewangelia (Indżil) w j. aramejskim i Święty Koran w j. arabskim. Wszystkie księgi zesłane przez Allahu teala są prawdą. Nie ma w nich kłamstwa, błędów i braków. Poza Świętym Koranem wszystkie inne święte księgi zostały zmienione i obecne nie są ich oryginałami.

(Na temat innych ksiąg, które są słowem Allaha jest w Surach: Imran 64, Araf 145, Nisa 163, Enbija 105)

1.Święte Księgi

Adam-Adem (niech pokój będzie z nim) jako pierwszy człowiek jest początkiem ludzkiej historii i jednocześnie pierwszym prorokiem. Po poślubieniu błogosławionej Ewy (Havvy) i wzroście liczby dzieci został zesłany im jako prorok. Allahu teala zsyłał ludziom w każdym tysiącleciu jako proroka Resula, w każdym stuleciu Nebi. Niektórych z nich obdarzył księgą i broszurami (suhuf). Nasza religia podaje, że tych ksiąg jest sto cztery (Muhammed bin Kutbuddin). Cztery z nich należą do wielkich ksiąg. Pozostałe sto to suhuf (mała książka, broszura).

Ebu Zer Gyfari (niech pokój będzie z nim) przekazał w ten sposób: „Spytałem się naszego szanownego Proroka: O, Resulu! Ile świętych ksiąg zesłał Allahu teala? Nasz Prorok odpowiedział: Sto cztery święte księgi zostały zesłane. Prorokowi Szitowi pięćdziesiąt suhuf.” (Hadis-i szerif-Hiljet-ul-Ewlija)

TEWRAT (Tora): została zesłana Prorokowi Musa-Mojżeszowi (niech pokój będzie z nim)

ZEBUR (Psalmy): zostały zesłane Prorokowi Dawud-Dawidowi (niech pokój będzie z nim)

INDŻIL (Ewangelia): została zesłana Prorokowi Isa-Jezusowi (niech pokój będzie z nim)

ŚWIĘTY KORAN: został zesłany Prorokowi Muhammedowi (niech pokój będzie z nim)

10 Suhuf zostało zesłanych Prorokowi Adem-Adamowi (niech pokój będzie z nim)

50 Suhuf zostało zesłanych Prorokowi Szitowi (niech pokój będzie z nim)

30 Suhuf zostało zesłanych Prorokowi Idrisowi (niech pokój będzie z nim)

10 Suhuf zostało zesłanych Prorokowi Ibrahim –Abrahamowi (niech pokój będzie z nim).

 

2.Święty Koran

Święty Koran zaczął być zsyłany w Nocy Kadr. To zsyłanie odbywało się pomału, werset po wersecie przez dwadzieścia trzy lata. Kalife Ebu Bekir (niech pokój będzie z nim) w roku śmierci Proroka Muhammeda (niech pokój będzie z nim) zebrał komisję ze znających na pamięć i potrafiących pisać, by cały Święty Koran spisano na papierze. Tak powstała księga zwana Mushaf lub Myshaf. Trzydziestu trzech tysięcy wierzących należących do Sahabi (niech pokój będzie z nimi) uznało jednogłośnie, że każda litera tego mushaf jest na swoim miejscu. Trzeci Kalife Osman (niech pokój będzie z nim) w 25 roku Hidżri uporządkował miejsca sur. Doprowadził do spisania jeszcze sześciu mushaf i przekazał je do Bahrejn, Damaszku, Egiptu, Bagdadu (Kufe), Jemenu, Mekki i Medyny. Dzisiaj znajdujące się na całym świecie mushafy zostały spisane i rozpowszechnione z tych siedmiu mushaf. Nie różnią się pomiędzy sobą nawet jedną kropką.

W Świętym Koranie znajduje się 114 sur i 6236 ajetów (wersetów). Zdarza się też, że informowane jest czasami, że tych ajetów jest mniej niż 6236 lub więcej. Wynika to stąd, że niektóre długie ajety są liczone jako kilka krótkich lub kilka krótkich jako jeden długi, czasami też słowa Besmele jest liczone jako jeden ajet.

3.Zalety czytania Świętego Koranu

O korzyściach recytowania, czytania Świętego Koranu mówią te oto święte hadisy:

Najwartościowszym czczeniem Allaha przez moją wspólnotę jest czytanie Świętego Koranu patrząc na Mushafę.” (Hadis-i szerif-Szirat-ul-Islam)

Podczas salatu recytowany Święty Koran jest wartościowszy od recytowanego poza salatem.”

Szanowny Ali (niech pokój będzie z nim) powiedział: „Za każdą literę czytaną ze Świętego Koranu na stojąco podczas salatu będzie dane sto nagród. Za czytanie, poza salatem będąc z ablucją za każdą literę dwadzieścia pięć nagród. Będąc bez ablucji dziesięć. Idąc i cokolwiek czyniąc będzie dane jeszcze mniej.” (Hazinet-ul-Esrar str.22)

Czytającemu Święty Koran uważając na prawidłowe wypowiedzenie każdej litery (tedżwid) za każdą literę będzie dane dwadzieścia nagród. Nie uważającemu na tedżwid dziesięć nagród.” (Hadis-i szerif-Szerat-ul-Islam)

Z domu, w którym czyta się Święty Koran, unosi się do Tronu Boskiego (Arsz) światłość.” (Hadis-i szerif-Sunen)

Nasz szanowny Prorok powiedział do Ebu Zer-i Gifari: Polecam tobie, czytaj Święty Koran. Jest on dla ciebie na ziemi światłością i pochwałą aniołów w niebie.” (Hadis-i szerif-Kitabu Metdżer-ur-Rabin)

Powiedziane jest w książce pt. Szira,” że jest dobrze, gdy przeczyta się cały Święty Koran w ciągu czterdziestu dni. Dokonana modlitwa po zakończeniu czytania zostanie przyjęta. Powinno się starać uczestniczyć w takiej modlitwie. Po zakończeniu powinno się przeczytać Surę Fatiha z zamiarem ponownego przeczytania. Głoszone jest w św. hadisie:Wśród ludzi najlepsi są ci, którzy po przeczytaniu całego Świętego Koranu ponownie zaczynają go czytać.” (Hadis-i szerif-Szirat-ul-Islam)

Czytającego Święty Koran męki matki i ojca w grobie zostaną złagodzone, jeśli są oni nawet niewierzącymi.” (Hadis-i szerif-Tenbih-ul-Gafilin)

Święty Koran będzie dla czytających albo orędownikiem albo wrogiem.” (Muslim)

 

4.Sposób zachowania się podczas czytania Świętego Koranu

Święty Koran (lub znajdujący się z nim na kasecie magnetofon) powinno się brać na stojąco. Nagrywanie Świętego Koranu na kasetę, płytę, dyskietkę lub CD jest takim samym czynem jak pisanie go na papierze. Te nagrania są pośrednikiem w poznaniu i nauce go na pamięć. Nagrywanie z tym zamiarem na kasetę, płytę itp. jest zezwolone. Powinno się traktować te nagrania z szacunkiem jak księgę Świętego Koranu. Nie powinno się czego innego na nich nagrywać, kłaść czegokolwiek na nich, trzymać bez ablucji, kłaść pomiędzy innymi kasetami i płytami, włączać w miejscach rozrywki, gier, zabawy. Magnetofonu lub adapteru, z którego słucha się Święty Koran nie powinno się zanosić tam, gdzie otwarcie się grzeszy i nigdy z niego słuchać tego, co jest brzydkie i zakazane. Radio podczas słuchania Świętego Koranu powinno się postawić wysoko. Podczas słuchania nie powinno się rozmawiać, cokolwiek innego robić, powinno się usiąść naprzeciwko Kyble (kierunku obowiązującego podczas salat, w stronę Mekki). Rozpoczynając czytanie jakiejkolwiek sury lub ajetu powinno się wypowiedzieć Euzu, kończąc zaś Sadakallahul-azym. Tak mówił też nasz Prorok (niech pokój będzie z nim), co znaczy Wielki Allah powiedział prawidłowo, tak mówiono od czasu zwanego Asr-y Saadet (okres szczęścia za czasów szanownego Proroka) i mówi się obecnie. Powinno się uprzednio dokonać ablucji. Jeśli odczuje się w sobie, że zaczyna się czytać na pokaz lub jest się przeszkodą innym w dokonywaniu salat, to powinno się czytać po cichu. Jest lepiej, gdy znający na pamięć czyta patrząc na Mushaf, ponieważ wtedy oczy też czczą Allahu teala. Powinno się czytać Święty Koran ładnym głosem i zgodnie z tedżwid. Przed czytaniem Świętego Koranu powinno się zastanowić nad wielkością zsyłającego go nam Allahu teala, kogo słowa są wypowiadane. Święty Koran nie można dotykać będąc bez ablucji. Czytając nie powinno się myśleć o czymś innym. Jeśli ktoś chodząc po ogrodzie nie zastanowi się nad tym, co w nim widzi, to jest tak jakby po tym ogrodzie nie chodził. Miejscem spacerowania Świętego Koranu są serca wierzących.

Uwaga-1: Nie powinno się wyciągać nóg naprzeciwko księgi Świętego Koranu i książek religijnych (poza wypadkiem, gdy znajdują się one wysoko). Powiedziane jest, że dobrze jest, by w celu zyskania dobra i urodzaju posiadało się w domu Święty Koran, jeśli nawet się go nie czyta. (Fetawa Hindijje)

Odrzucenie zniszczonego, nie nadającego się do czytania Świętego Koranu, owinięcie nim czegoś innego, używanie w innym celu jest znieważaniem go, grzechem. Jeśli jest się pewnym, że w ziemi, w której się go zakopie, a przed odkopaniem jej tam on spróchnieje, to można go zakopać. Jeśli tego się nie zrobi, to by uratować go od znieważania powinno się spalić i zakopać lub wrzucić do morza, rzeki.

Uwaga-2: Święty Koran został napisany w j. arabskim. W innym języku napisany nie nazywa się Świętym Koranem. Nie ma możliwości napisania go literami łacińskimi lub innymi, ponieważ te litery nie mają odpowiedników wszystkich liter ze Świętego Koranu. Z tego względu też chcąc umieć czytać Święty Koran i recytować sury potrzebne do salatu powinno się je nauczyć nie z liter łacińskich, lecz z islamskich od kogoś, kto je dobrze zna.

Uwaga-3: Każdy muzułmanin powinien nauczyć się prawidłowo na pamięć tyle ze Świętego Koranu, ile potrzebne jest mu podczas salat. Pierwszym pytaniem z wiary w świecie pozagrobowym będzie salat. Jeśli rozrachunek z niego przejdzie się łatwo, to ma się też nadzieję, że na pozostałe pytania również się odpowie. Z tego względu powinno się w jak najkrótszym czasie nauczyć się prawidłowo wypowiadać sury i modlitwy potrzebne do salat.

 

5.Komentarze i tłumaczenia Świętego Koranu

Zrozumieć znaczenie jakiegoś ajetu (wersetu) znaczy zrozumieć to, co chciał Allahu teala w tym wersecie powiedzieć. Znaczenie Świętego Koranu nie zrozumie się z tłumaczenia, ponieważ nie jest możliwe przetłumaczenie go na żaden język, nawet na arabski. Przetłumaczenie nawet jakiegokolwiek wiersza jest całkowicie niemożliwe. Można go tylko szczegółowo przedstawić. Ten, który czyta jakiekolwiek tłumaczenie wersetu, nie pozna boskiego celu. Pozna tylko znaczenie zrozumienia tłumacza w stopniu posiadanej przez niego wiedzy. Pozna nie to, co powiedział Allahu teala, lecz to, co wydało się tłumaczowi, że zrozumiał i to, co chciał on by inni zrozumieli.

Znaczenie całego Świętego Koranu zna tylko Allahu teala. Wśród ludzi najlepiej zrozumiał go Prorok Muhammed (niech pokój będzie z nim). Czasami nawet należący do Sahabi nie rozumieli niektórych ajetów i ich znaczenia i pytali się szanownego Proroka (niech pokój będzie z nim) pomimo, że j. arabski był ich ojczystym językiem, a oni byli literatami i ludźmi elokwentnymi. Prorok Muhammed (niech pokój będzie z nim) zawsze mówił: To, co ode mnie usłyszeliście, wyjaśnijcie swoim braciom w religii ! Niech jedni od drugich usłyszą ! Nasz Prorok (niech pokój będzie z nim) wszystkim wyjaśniał wg ich stopnia wiedzy.

Krótko mówiąc, tylko Prorok Muhammed (niech pokój będzie z nim) zrozumiał znaczenie Świętego Koranu i poinformował o nim w św. hadisach. On jest komentującym Święty Koran. Prawidłowym komentarzem są Jego św. hadisy. Uczeni religijni zebrali wszystkie te św. hadisy i napisali księgi komentujące. Najwartościowszym wśród istniejących jest komentarz Bejdawi. By móc zrozumieć te komentarze należy bez przerwy przez trzydzieści lat pracować, poznać dobrze dwadzieścia głównych nauk, które mają osiemdziesiąt wydziałów. Jedną z tych głównych nauk jest nauka komentarza (Tefsir). Te nauki zdobyło wielu uczonych i napisali na ich temat wiele dzieł. Obecnie używane niektóre słowa w j. arabskim mają inne znaczenie w nauce fykyh (o tym, co powinno się czynić i przed czym się chronić w Islamie) i jeszcze inne w nauce tefsir. Czasami nawet to same słowo ze względu na miejsce w Świętym Koranie lub użyte spójniki informuje o różnym znaczeniu. Ten, który nie posiadając tej głębokiej wiedzy dokona tłumaczenia Świętego Koranu korzystając ze współczesnego j. arabskiego, doprowadza do powstania zupełnie innych znaczeń. Takie tłumaczenia są szkodliwe. Znając tylko j. arabski nie zrozumie się Świętego Koranu i Świętych Hadis.

Język arabski używany w Egipcie, Iraku, Hidżas i w Maroko różni się od siebie. Którym z nich powinno się wyjaśniać Święty Koran ? By móc zrozumieć powinno się znać nie obecnie używany j. arabski, lecz j. kurejsz. Z żadnego też komentarza nie nauczy się religii. Święty Koran i św. hadisy błędnie zrozumiane lub powątpiewanie w nie doprowadzi do straty iman. Głoszone jest w św. hadisach, że: „Święty Koran komentujący według swojego mniemania stanie się niewierzącym” (Hadis-i szerif-Mektubat-y Rabbani), „Ten, kto nie posiadając wystarczającego i odpowiedniego wykształcenia obdarzy znaczeniem Święty Koran, zazna męk w Piekle.” (Hadis-i szerif Berika).

W „Bezzazijje” głoszone jest: „Po nauczeniu się na pamięć pewnej części Świętego Koranu powinno nauczyć się wiedzy informującej o nakazach i zakazach religii islamskiej, ponieważ nauczenie się na pamięć całego Świętego Koranu należy do Fard kifaje (obowiązków tylko niektórych muzułmanów). Poznanie zaś wiedzy informującej o nakazach i zakazach religii islamskiej należy do fard ajn (obowiązków wszystkich muzułmanów). Muhammed bin Hasen Szejbani (niech pokój będzie z nim) głosił, że każdy muzułmanin powinien poznać dwieście tysięcy praw islamskich, które informują o tym, co jest dozwolone i zakazane. Po spełnieniu obowiązków Islamu najwartościowszym sposobem czczenia Wielkiego Allaha jest poznanie nauki i prawa islamskiego.”

Nie jest więc prawidłowe zajmowanie się czytaniem komentarza tym, którzy nie poznali wiedzy religijnej. Ten, kto chce zrozumieć prawdziwe znaczenie Świętego Koranu, powinien czytać napisane przez uczonych religii książki o wierze, zakazach i nakazach w religii islamskiej (fykyh) i o etyce. Wiedza w tych wszystkich książkach jest wzięta i napisana ze Świętego Koranu i świętych hadis.

Ilmi Kelam jest to nauka o znaczeniu słów Szehady i związana z nią podstawowa wiedza ucząca o sześciu zasadach wiary. Każdy muzułmanin powinien korzystając z dzieł uczonych islamskich sunna poznać z Ilmi Kelam tyle, ile potrzebne mu jest do wyjaśnienia tematu wiary niewierzącym i tym, którzy są błędnie poinformowani. Poza uczonymi islamskimi zajmujący się Ilmi Kelam staną się wrogami Islamu (zyndyk).

Zajmowanie się wiedzą kelam jest z tego względu niedobrze widziane: wielu ludzi zajmując się Ilmi Kelam wyjaśnia wg swojego zrozumienia i w ten sposób spaczając na złą drogę tracą wiarę, pod nazwą reformy dokonują wiele zła w Islamie. To, co powinniśmy wiedzieć o Ilmi Kelam poinformowali nas uczeni islamscy sunna w swoich dziełach.

Z tłumaczenia Świętego Koranu nie można nauczyć się wiedzy potrzebnej religii. Czytający te tłumaczenia staje się niewolnikiem poglądów, myśli i zamiarów ich pisarzy, co nawet jest powodem wystąpienia z religii. W „Berika” napisane jest: „Piszący komentarz powinien być wykształcony w piętnastu naukach.” Podejmowanie się czytania i komentowania św. hadis przez tych, co nie posiadają wystarczającej wiedzy, jest bardzo niebezpieczne. Tacy jak my więc, nie znający podstawowych nauk podejmując się czytania tłumaczenia lub komentarza Świętego Koranu i św. hadis chcąc nauczyć się religii nie zrozumiemy ich. Błędnie rozumiejąc stracimy religię, wiarę.

W książce „Berika” na str.1297 napisane jest: „Nie zostało nakazane, byśmy byli zależni od komentarzy. Zostało nakazane, byśmy byli zależni od uczonych prawa religii islamskiej.”

W wyjaśnieniu „Birgiwi wasyjjetnamesi” napisane jest: „Dla takich jak my, co nie znają nauk, uczeni nauki o wierze i prawa islamskiego z tego, co zrozumieli z komentarzy i św. hadis, napisali jasne i łatwe do nauczenia się tysiące książek Fykh (fykyh) i Ilmihal. W celu poznania prawidłowo Islamu nie ma żadnej innej możliwości poza czytaniem tych książek.”

Każdy muzułmanin powinien poznać wiedzę zawartą w jednej z książek Ilmihal napisanych przez uczonych sunna i nauczyć o niej swoje dzieci.

Czytanie książek Ilmihal jest jedynym lekarstwem chroniącym przed wpadnięciem w pułapki pragnienia zła, innowatorów, nie należących do żadnej z mezheb i niewierzących, jest także środkiem prawidłowego poznania wiary, sposobu spełniania obowiązków religijnych i czczenia Allahu teala. Muzułmanie powinni przed wysłaniem swoich dzieci do szkoły podstawowej wysłać je najpierw do nauczyciela Koranu, powinni koniecznie nauczyć je czytania Świętego Koranu, dokonywania salatu (obrządku modlitewnego), poznania zasad Islamu i wiary. Tutaj wystąpi też przeciwko nam nefs-i emmare (pragnienie czynienia zła). Będzie nas zwodziło mówiąc: „Niech najpierw nauczy się ono zarabiania na chleb. Tego nauczy się też później.” Rodzice pragnący, by (ich dziecko zyskało szczęście na ziemi i w życiu pozagrobowym, chcący, by było ono muzułmaninem, nie powinni dać się oszukać kłamstwom szatańskich pragnień i ludzi, powinni bez wątpienia wysłać swoje dzieci do nauczyciela Świętego Koranu. Po rozpoczęciu szkoły podstawowej wysłanie jest bardzo trudne, staje się nawet niemożliwe. Drzewo będąc świeże zgina się. Jeśli spróbuje się zgiąć zestarzałe, to złamie się je, doprowadzi do szkody. Nie znające wiedzy islamskiej dziecko znajdzie się na błędnej drodze lub stanie się niewierzącym. Później wyrażanie żalu przez matkę i ojca nie uratuje ich samych i ich dzieci od Piekła. Nasz ukochany Prorok (niech pokój będzie z nim) wyjaśnił tą bardzo gorzką prawdę słowami: „Helekel-musewwifun,” co znaczy: zostawiający na później dobre czyny został zaprzepaszczony.

 

6.Czy jest możliwe komentowanie zgodnie z czasem?

Komentarzem (tefsir) wersetu nazywa się zrozumienie znaczenia tego, co chciał powiedzieć Allahu teala w tym wersecie. Uczeni tefsir z wiedzy pochodzącej od Proroka Muhammeda (niech pokój będzie z nim) i Jego przyjaciół - Sahabi (niech pokój będzie z nimi) doprowadzili do powstania ksiąg tefsir. Te księgi są zgodne z każdym czasem. Pisanie różnego tefsir zgodnie z każdym wiekiem, okresem oznacza psucie religii w każdym wieku. Powiedzenie, że taki tefsir jest zgodny z wiekiem, czasem nie ma żadnego znaczenia.

Chcąc napisać książkę zgodną z ludźmi naszych czasów powinno się umieścić w niej wiedzę uczonych islamskich. Można wyjaśnić używane obecnie słowa i dokonane w dzisiejszych czasach odkrycia. Tefsir oparty jest nie na rozumie lecz na sunnie. Tefsir, który nie jest oparty na przekazach Sahabi, nie jest godny zaufania.

7.Pierwsze tłumaczenia Świętego Koranu

W Europie po raz pierwszy dokonano tłumaczenia Świętego Koranu w roku 1141 na j. łaciński, w 1513 na j. włoski, w 1616 na j. niemiecki, w 1647 na j. francuski i w 1678 na j. angielski. Przez tysiąc lat na ziemiach osmańskich nie zaznano potrzeby tłumaczenia Świętego Koranu. Jako pierwszy rozpoczął tłumaczenie na j. turecki chrześcijanin pochodzenia arabskiego Zeki Megamiz.

W piśmie pt. „Sebilurreszad Medżmuasy” nr 618 z 18 dnia miesiąca Safer w roku 1924 napisane jest na temat tych pierwszych tłumaczeń na j. turecki w ten sposób:

W ostatnich czasach stało się modą wydawanie tłumaczeń Świętego Koranu. Zaskakujący jest też fakt, że po raz pierwszy podjął się tego chrześcijanin pochodzenia arabskiego Zeki Megamiz. Ze względu jednak na to, że jego imię zaczęło wywoływać wielki rozgłos, zrezygnował on po pewnym czasie z tego działania.

źniej właściciel wydawnictwa “Dżihan Kutuphanesi” ormianin Mihran Efendi pośpiesznie rozpoczął przygotowywanie wydawania innego tłumaczenia. W krótkim czasie doprowadził do powstania tłumaczenia pt. „Koran po turecku.”

Doprowadza do zastanowienia to, że od wieków uczeni islamscy poświęcający całe swoje życie na głoszeniu religii nie dokonali tłumaczenia Świętego Koranu, lecz wyznawcy innych religii podjęli się takiej pracy. Gdyby rzeczywiście tłumaczenie i wyjaśnianie byłoby pożyteczne religii, to czy uczeni islamscy zostawiliby tą pracę wyznawcom innych religii?”

Rozpoczęta kampania przez chrześcijańskich wydawców wywołała ostrą krytykę. W tamtym czasie Ministerstwo do Spraw Religijnych w celu ostrzeżenia muzułmanów wydało komunikat. Podajemy w skrócie informacje w nim zawarte:

  1. Rozpowszechniające się tłumaczenia Świętego Koranu rozpoczęte po ogłoszeniu Drugiej Konstytucji są szkodliwym działaniem.

  2. Przed Drugą Konstytucją Państwo Osmańskie trzymało pod kontrolą wydania religijne i nigdy nie zezwalało na wydawanie kłamliwych, błędnych tłumaczeń i komentarzy.

  3. Po Konstytucji korzystając z praw wolności prasy niektórzy ludzie ze złymi zamiarami, niewierzący zgodnie ze swymi skrytymi celami rozpoczęli wydawanie tłumaczeń Świętego Koranu.

  4. Słowa: “Kuran po turecku” są bluźnierstwem. Święty Koran jest niebiański. Nie dokona się jego tłumaczenia.

  5. Poprzez tłumaczenie Świętego Koranu chce się doprowadzić do działań reformy w świecie islamskim i udaje się to z powodzeniem.

  6. Uczenie o Islamie ludzi i młodzież poprzez tłumaczenie i wyjaśnianie Świętego Koranu jest w najwyższym stopniu błędną i szkodliwą metodą. Islam pozna się nie z takich tłumaczeń lecz z książek Ilmihal napisanych przez uczonych islamskich.

Na początku tego okresu dokonywano tych tłumaczeń nie ze względu na religię. Tłumaczący nie byli prawidłowymi muzułmanami, niektórzy z nich nawet zaprzeczali Islamowi. I tak Omer Ryza Dogrul za zyskane pieniądze z tych tłumaczeń gościł każdego wieczora w knajpie swoich kolegów... Nie znający j. arabskiego Ismail Hakky Baltadżyoglu...Abdulbaki Golpynarly, który po latach sam ogłosił, jakie posiada wierzenie... I jeszcze wielu innych...

Wielki uczony islamski Imam Birgiwi głosił na ten temat te oto św. hadisy: „Ktokolwiek księgę Allaha skomentuje według swojego myślenia, jeśli nawet te komentarze będą trafne, dokona prawidłowych wyjaśnień, popełni błąd. Kto nie posiadając wiedzy, według swojego zrozumienia dokona wyjaśnień na temat Świętego Koranu, ten niech przygotuje się na miejsce w Piekle.” (Hadis-i szerif-Berika)

Jeden z największych uczonych islamskich ostatnich czasów Szejhuislam Mustafa Sabri Efendi w dziele pt. Meseletu Terdżumeti Kuran” wyjaśnił, że za modą tłumaczenia Świętego Koranu istnieją tajne i szkodliwe działania, plany zniszczenia naszej religii od wewnątrz.

Na zakończenie chcemy jeszcze raz powtórzyć: Od wieków religię poznawano nie z wyjaśnień, tłumaczeń Świętego Koranu, lecz z książek fykyh, ilmihal. W celu prawidłowego poznania naszej religii powinno się dalej postępować w ten właściwy sposób.

8.Co to znaczy E’uzu?

Czytanie Świętego Koranu powinno się rozpocząć od wypowiedzenia E’uzu… W Surze Nahl: 37 i 98 Allahu teala raczył w tym sensie: (Ej, Mój Habibi!) gdy będziesz czytał Święty Koran, to wypowiedz E’uzu.’’ Czytając nie powinno się rozmawiać, jeśli cokolwiek się powie, to powinno się ponownie rozpocząć czytanie od E’uzu. Abdullah ibn Abbas powiedział, że szanowny Prorok (niech pokój będzie z nim) głosił: „Szacunek wobec Świętego Koranu okazuje się poprzez rozpoczęcie czytania od E’uzu, zaś kluczem do niego jest Besmele.” (Hadis-i szerif-Tefsir-i Jakub-y Czerhi)

Czytać E’uzu to znaczy powiedzieć: E’uzu billahi minesz szejtanir radżim, co oznacza: lgnę, chronię się u Allahu teala i czekam na Jego pomoc przed szatanem, który jest daleko od miłosierdzia Allaha i poszedł na marne doznając Jego gniewu na ziemi i w życiu pozagrobowym.

Niektóre wartościowe modlitwy rozpoczynające się razem z E’uzu:

1-Ten, kto stale codziennie rano lub wieczorem czyta zakończenie Sury Haszr rozpoczynając od wypowiedzenia trzy razy E’uzu billahissemi’il’alimi minesz szejtanir radżim stanie się męczennikiem (szehid) w życiu pozagrobowym. (Tirmizi)

2-Ten, kto doznał uroku, powinien czytać modlitwę wskazaną przez naszego Szanownego Proroka (niech pokój będzie z nim): E’uzu bikelimatillahittammati min szerri kulli szejtanin we hammetin we min szerri kulli ajnin lammetin. Jeśli w ten sposób pomodli się codziennie trzy razy rano i wieczorem i dmuchnie się na siebie lub znajdujących się obok, to będzie się chroniony od uroku i szkód wyrządzanych przez szatana i zwierzęta. Czytając komuś innemu mówi się zamiast E’uzu U’izuke, dwóm osobom U’izu-kuma, więcej niż dwóm osobom U’izu-kum.

3-Każdy muzułmanin powinien rano i wieczorem wypowiadać tę oto modlitwę wiary: Allahumme inni e’uzu bike min en-uszrike bike szej-en we ene a’lemu we estaafiru-ke li-ma la-a’lemu inneke ente allamulgujub.

4-Jeden ze św. Hadisów (Muslim) głosi: Jeśli przybywający dokądś wyrecytuje E’uzu bikelimatillahi-ttammati min szerri ma haleka, to nim stamtąd nie wyruszy nic mu nie zaszkodzi, nie uczyni zła.

5- Gdy się rozgniewa, to powinno się wypowiedzieć: E’uzu besmele i dwa razy „kul E’uzu” (Surę Felak i Nas).

By wybawić się z tego, co sprawia lęk i by spełniło się pewne pragnienie, należy napisać atramentem na papierze wersety z Sury Taha od 37. (od welekad) do końca 39. (do ala ajni) i zawinąć je w nieprzemakalny materiał 7 razy i nosić przy sobie. Widziano tego wiele korzyści. W miejscach, które wywołują lęk i wobec wroga, żeby być pewnym i spokojnym powinno się czytać Surę Li ilafi. Wypróbowano tego. Codziennie i każdej nocy powinno się przynajmniej jedenaście razy ją przeczytać.

 

9.Co to znaczy Besmele i jakie są jej zalety?

Czytać Besmele to znaczy powiedzieć Bismillahir rahmanir rahim, co znaczy rozpoczynam z pomocą Allahu teala, który okazał swą łaskę stwarzając wszystko, co istnieje i pozostawiając istnieniu ochronił od zatracenia. Prawidłowo wierzący poznali Go jako Boga. Świat poprzez Jego litość zyskał dzienną rację żywności. Grzesznicy poprzez Jego miłosierdzie zostali uratowani od Piekła. (Hadis-i szerif-Tefsir-i Dürr-ül-Mensur)

Nasz Prorok (niech pokój będzie z nim) na temat zalet Besmele raczył:

Nauczyciel czyta dziecku Besmele, gdy dziecko wypowie je, to Allahu teala nakaże wypisać zaświadczenie, by to dziecko, jego matka, jego ojciec i jego nauczyciel nie weszli do Piekła.” (Hadis-i szerif-Tefsir-i Zakub-i Czerhi)

Wypowiedzenie Besmele przed rozpoczęciem ablucji, jedzenia, picia i każdego błogosławionego czynu należy do zwyczajów naszego Proroka, jest sunną.” (Ibni Abidin)

Kto znalazł się w trudnej sytuacji, jeśli powie: Bismillahir-rahmanir-rahim, la hawle we la kuwwete illa billahil-alijjil-azym, to Allahu teala ochroni go od każdego rodzaju nieszczęścia i biedy.”(Ahmed Faruki)

Abdullah ibni Mesud (niech pokój będzie z nim) powiedział: „Kto chce się uratować od dziewiętnastu aniołów dokonywujących męk w Piekle, niech czyta Besmele! Besmele składa się z dziewiętnastu liter.” Na Lewh-i mahfuz (tablicy chronionej, na której napisane jest wszystko to, co stało się i stanie się na świecie) napisanym pierwszym słowem jest Besmele. Prorokowi Adamowi (niech pokój będzie z nim) jako pierwsze zostało zesłane Besmele. Wierzący przy pomocy Besmele przejdą przez most Syrat. Podpisem zaproszenia do Raju jest Besmele. Besmele jest takim słowem, które oczyszcza usta, usuwa z serca zmartwienie i gorycz.” (Abdulkadir Gejlani)


 


=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=