Witam
Modlitwy
ISLAM (w angielskim)
PRZEWODNIK MUZUŁMANINA
=> NASZA PIĘKNA RELIGIA: ISLAM
=> JAKA POWINNA BYĆ NASZA WIARA?
=> ZASADY WIARY
=> I. Wiara w Wielkiego Allaha
=> II.Wierzyć w Anioły
=> III.Wierzyć w Księgi
=> III.Wierzyć w Księgi cd.
=> IV.Wierzyć w Proroków
=> V.Wierzyć w dzień życia pozagrobowego
=> V.Wierzyć w dzień życia pozagrobowego cd.
=> VI.Wierzyć w Przeznaczenie (Kader)
=> IV.ZASADY PRAWIDŁOWEGO WIERZENIA
=> IV.ZASADY PRAWIDŁOWEGO WIERZENIA cd.
=> ZAKOŃCZENIE
Leki_i_Modlitwy Uzdrawiające
KSIĄŻKI
Opowiadania
Nowe Wpisy
STRONY INT.
 

IV.ZASADY PRAWIDŁOWEGO WIERZENIA cd.

Co to znaczy sufizm?

 

Sufizm oznacza oczyszczenie serca, usunięcie z niego zła i wypełnienie go dobrem. Sufizmu nie jest się w stanie wytłumaczyć słowami, ponieważ jest to stan mistyczny, a zatem tylko osoba, która tego doświadcza potrafi to zrozumieć. Sufizm uczy tego, co powinno czynić serce, czego unikać, a także sposobów oczyszczania serca i duszy. Nazywa się to też etyką. Każdy Sufi wytłumaczył sufizm zgodnie ze swym poziomem. Niektórzy z nich, tak jak oznacza sufizm, ograniczają się do oczyszczenia serca ze złych zwyczajów i zastąpienia ich dobrymi postępując zgodnie z nakazami i unikając tego, co zakazane w religii. Istotą wszystkiego jest preferowanie rzeczy ważniejszych od mniej ważnych. Jest to zajęcie się najpierw sprawą najważniejszą przed tą, która jest mniej ważna. Sufizm został wytłumaczony ponad 700 definicjami. Niektóre z nich umieszczamy poniżej:

  • Sufizm to trzymanie się sunny Proroka i unikanie wszystkich innowacji.

  • Sufizm to iman, posłuszeństwo nefs, doskonałość w oddawaniu czci i spełnianie dobrych uczynków.

  • Sufizm to odwracanie się od wszystkich przemijających rzeczy w kierunku wiecznych.

  • Sufizm to przyozdobienie się etyką Islamu.

  • Sufizm oznacza uznanie siebie za umarłego przed nadejściem śmierci.

  • Sufizm oznacza posiadanie dobrych manier.

  • Sufizm jest zgodny z przeznaczeniem.

  • Sufizm to posłuszeństwo Allahowi i poddanie się Mu bezwarunkowo.

  • Sufizm to porzucenie swych ambicji i zajęcie się dobrymi uczynkami.

  • Sufizm to oczyszczenie serca ze zła i wypełnienie go dobrem.

  • Sufizm to nieobrażanie ludzi. Osoba, która potrafi to zrobić osiągnęła celu.

  • Sufizm to droga, która prowadzi osobę w kierunku osiągnięcia szczerości oddawania czci wobec Allaha i dobrych manier względem innych.

  • Sufizm to ścisłe trzymanie się religii podczas każdego wykonywanego zajęcia i przy każdym wypowiadanym słowie.

  • Sufizm to zadręczanie się. Wygoda i spokój nie idą w parze z sufizmem, tj. zakochany powinien szukać ukochanego, nie powinien czuć się beztrosko przy innych.

  • Sufizm to wiedza pochodząca z serca Proroka i odbijająca się w sercach ewlija.

  • Sufizm to rozumienie swoich błędów i wad oraz cieszenie się z łatwości i przyjemności w podporządkowaniu się religii i trzymanie się z dala od niewiary i ukrytego bluźnierstwa.

  • Sufizm to okazywanie litości każdemu i porzucenie dozwolonych uczynków.

Tych, którzy podążaja drogą sufi dzielimy na dwie grupy: zapominających o wszystkim innym z wyjątkiem Allaha (Jak Junus Emre mówił: „Tylko Ciebie potrzebuję”) i poszukiwaczy Raju. Imam Rabbani (rahimehullah) stwierdził: Podążający za sufizmem posiadają nadzwyczajne maniery i wiedzę dzięki dodatkowej miłości Allaha.” Miłość do Allaha tak bardzo wypełnia tych uczonych, że nic nie widzą. Pochłonięci miłością do Allahu teala nie wierzą oni w istnienie niczego innego prócz Allaha tak jak ukazuje to wypowiedź Halladż Mansura (rahmetullah alejh): Enel Hak, co znaczy mnie nie ma, jest Allahu teala. Nie widząc samego siebie, nie wiedział, że istnieje. Nie powiedział tego o sobie, że sam jest Allahem, jak to jest rozumiane przez tych, którzy nie posiadają wiedzy o sufiźmie. Podobnie jest ze słowem wypowiedzianym przez Bajazid Bistami (rahmetullah alejh) Subhani, które błędnie wyjaśniano: nie posiadam braków, które posiadają stworzenia, moja chwała jest wielka. Tymczasem te słowa wychwalają Allahu teala. Bistami (rahmetullah alejh) tym słowem nie wychwalał siebie samego. Muhjidin Arabi (rahmetullah alejh) powiedział: „Bayazid Bistami poprzez słowo Subhani informuje w najdoskonalszy sposób o wielkości Allahu teala, że nie posiada On żadnych braków.” Te wypowiedziane słowa wyglądające na nieprawidłowe zostały przez uczonych sufizmu określone jako zgodne z religią.

Sufizm nie jest wymysłem żydowskich czy greckich filozofów. Wszystkie informacje pochodzą od Proroka (sallallahu alejhi we sellem). Nazwy tych informacji były nadane później. Wiarygodne książki podają, że serce Proroka powtarzało imię Allaha jeszcze przed zesłaniem mu proroctwa. Medytacje i walka z nefs istniały w czasach Proroka i jego towarzyszy. Zwolennikami sofi i sufizmem nazywano drogę tych, którzy należeli do sunny i chronili swe serca od nieświadomości, a ich nefs było posłuszne Allahowi. Pierwszą osobą nazwaną sofi był Ebu Haszim Sofi (rahimehullah). Sufizm jest nauką mówiącą o koniecznej wiedzy do osiągnięcia islamskiej moralności. Tak jak medycyna mówi o zdrowiu ciała, tak sufizm uczy jak zachować serce i duszę od wszelkiej wrogości i utrzymać osobę z daleka od złych uczynków, które są oznakami choroby serca.

Nasza religia nakazuje najpierw nauczyć się i czcić tylko Allaha. Imam Malik (rahmetullah alejh) stwierdził: Osoba, która angażuje się w Sufizm nie znając wiedzy fykyh (nauka o zachowaniu i postępowaniu w religii) staje się bezbożna. Także osoba, która zdobywa wiedzę fykyh i lekceważy sufizm staje się dewiantem wnoszącym innowacje. Osoba, która stosuje się do obu wiedzy (fykyh i sufizmu) odnajduje prawdę. (Meredż-ul bahrejn)

By posiadać serce wolne od złych manier powinno się odrzucić każdą miłość z wyjątkiem tej jedynej do Allahu teala. Dokonywanie postępów pod tym względem należy do etyki Proroka (sallallahu alejhi we selem). Złymi manierami są ignorancja, złość, hipokryzja, nienawiść, zazdrość, duma, wyniosłość, skąpstwo, miłość do majątku, stanowiska, pochlebstwa, brak strachu przed winą, złe myślenie o innych i chwalenie się. Ładnymi manierami są wiedza, medytacja, zgodność, skromność, pokora, litość, wielkoduszność. Serce więc może być oczyszczane przez zdobienie go ładnymi manierami i przez unikanie złych.

W celu zyskania pokoju, pociechy, szczęścia i darów w życiu na ziemi oraz pozagrobowym należy posiadać właściwą wiarę w Islam, poznać nakazy i zakazy religii, wiedzieć co jest helal (dozwolone), haram (zakazane), a także na czym polega oczyszczanie serca ze zła i opanowanie nefs. Nefs zawsze pragnie grzechów. By uchronić się od tych pragnień i mieć serce wypełnione miłością do Allahu teala powinno się czytać książki uczonych sunna i żyć stosując się do nich. Powinno się mieć właściwą wiarę i stosować się z sercem do nakazów religii, upodabniać się do proroków, aniołów, alim, ewlija, przybliżać się do nich. Tak samo jak podobne rzeczy przyciągają się wzajemnie, tak osoba jest przyciągana przez nich. I tak jak duży magnes przyciąga igłę, oni przyciągają i udoskonalają charakter osoby doprowadzając ją do Raju. Jeśli przyrównamy to udoskonalenie charakteru, a także osiągnięcie szczęścia w tym życiu na ziemi i wiecznym do lotu samolotem, to wiara i oddawanie czci byłyby konstrukcją samolotu i silnikami. Udoskonalenie na drodze sufizmu będzie przypominało potrzebną energię tj. benzynę.

Są dwa cele w Sufizmie:

Pierwszy to wzmocnienie wiary i umocnienie jej przeciwko wpływom, które mogłyby nią zachwiać. Allahu teala rzekł: “Utrzymanie wiary w sercu zachodzi tylko poprzez zikr.” (Sura Rad: 28) Zikr oznacza pamiętanie o Allahu teala we wszystkim, co robimy szukając Jego woli w każdym czynie.

Drugim celem jest pokonanie każdego rodzaju pragnienia biorącego się z nefs i czerpanie przyjemności z oddawania czci. Czerpanie przyjemności z oddawania czci, robienie tego z zadowoleniem i niechęć do grzechów jest tylko możliwe przez poznawanie i ulepszanie siebie w sufizmie.

 

Zasady dróg Sufi

 

1.Ubóstwo: w każdym czynie, zawsze powinno się wiedzieć, że potrzebuje się Allahu teala. Nikt nic nie stworzy. Jednak może stać się przyczyną stworzenia przez Allahu teala. Allahu teala wszystko stworzył.

2.Asceza i pobożność (zuhd i takwa) w każdym czynie powinna być zgodna z Islamem. Należy pracować całkowicie zgodnie ze wszystkimi nakazami religii, powinno się spełniać dobre uczynki i wolny czas spędzać na czczeniu Allahu teala. Obecnie słowo „sufi” używane jest odnośnie tych, co są bardzo przywiązani do religii.

3.Zaduma (tefekkür), milczenie (sükut) i wspominanie, cytowanie (zikr) to znaczy zawsze powinno się myśleć o istnieniu Allahu teala i Jego darach, nie powinno się mówić bez potrzeby, z nikim się nie spierać, mówić tak mało, jak to jest tylko możliwe i zawsze wspominać imię Allahu teala.

4.Stan i stanowisko to znaczy powinno się światłem, które dociera do serca, zrozumieć swój stopień oczyszczenia ducha i znać swoją granicę (zakres).

Według uczonych sufizmu prawdziwą egzystencją jest tylko Allahu teala. Allahu teala jest absolutną egzystencją, absolutnym dobrem, absolutnym pięknem. Będąc ukrytym skarbem chciał samego siebie pokazać. Stworzenie świata i wszystkiego, co żyje na ziemi, jest tego powodem. Allahu teala nie znajduje się w żadnym człowieku. Żaden człowiek nie stanie się bogiem. Allahu teala stworzył atrybuty człowieka podobne do wyglądu Jego atrybutów. Jednak to podobieństwo jest tak małe, że jeśli Jego atrybuty przyjmiemy za morze, to atrybuty człowieka będą tylko jego pianą.

Celem sufizmu było zetknięcie człowieka z „boskimi sprawnościami,” to znaczy poznanie atrybutów Allahu teala. Jego samego poznanie nie jest możliwe. Nasz Prorok (sallallahu alejhi we sellem) powiedział: „Nie myślcie o osobie Allahu teala. Myślcie o Jego darach!” to znaczy nie powinno się myśleć o tym, jak On sam wygląda, lecz o Jego właściwościach i darach, którymi ludzi darzy. Pewnego dnia powiedział też: „Wszystko to, co przyjdzie na myśl wtedy, kiedy myśli się o Allahu teala, nie jest Allahem.” Możliwości rozumu człowieka są ograniczone i dlatego też nie zrozumie on tego, co jest poza jego granicami. Jeśli zacznie się nad tym zastanawiać, to się pomyli. Nie dotrze do prawdy. Rozum człowieka, myśl człowieka nie jest w stanie pojąć subtelności i mądrości wiedzy religijnej i dlatego też ci, którzy pomieszali wiedzę religijną z filozofią, odsunęli się od prawidłowej drogi wskazanej przez religię islamską. Stali się zwolennikami spaczonych grup (heretykami) lub niewierzącymi. Zwolennicy tych grup nie należą do niewierzących, są oni muzułmanami odchodzącymi z prawidłowej drogi, należącymi do jednej z 72 spaczonych grup. Te ofiary filozofii są muzułmanami, ponieważ zrozumiane przez nich błędnie wierzenia ze Świętego Koranu nie są powodem bluźnierstwa.

Należy powiedzieć, że: nie ma czegoś takiego, jak islamska filozofia. Istnieją jednak tacy, którzy później filozofię wmieszali do Islamu. Według uczonych sunna (rahime humullahu teala) pomiarem wiedzy islamskiej nie jest rozum ludzki, ludzkie myślenie, lecz jedynie wersety ze Świętego Koranu i święte hadisy, których znaczenie jest oczywiste (muhkem). Zasadą, sufizmu jest poznanie samego siebie przez człowieka, swojej niemocy, biedy. Sufizm oparty jest na zasadzie miłowania tylko Allaha, wielkiej miłości wobec Niego. To można uzyskać tylko poprzez naśladowanie Proroka Muhammeda (sallallahu alejhi we sellem).

 

Zikr i tarikat

 

Abdullah bin Abbas (rahimehullah) w komentarzu „Tibjan” napisał: „Allahu teala wobec wszystkich nakazów dokonał granicy. Gdy się przekroczy tą granicę, to ma się usprawiedliwienie. Ten, kto ma usprawiedliwienie zostanie mu wybaczone. Jednak tylko wobec nakazu zikr (wspominanie,wypowiadanie imion Allahu teala) tak nie jest. Wobec zikr nie ma granicy i usprawiedliwienia. Żadne usprawiedliwienie nie zwolni od wykonania zikr. Allahu teala głosił: siedząc, leżąc, gdy nic nie robicie dokonujcie zikr, wszędzie i zawsze w każdym stanie powinno się sercem i językiem wspominać Allaha, nigdy nie zapomnieć o tym.”

Mnie wspominajcie (dokonujcie zikr)! Ja wtedy też będę was wspominał.” (Sura Bakara:152)

Ej, muzułmanie! Powtarzajcie imię Allaha sercem i językiem. Zyskacie ocalenie.” (Sura Enfal: 40)

Zawsze często wspominajcie Allaha! Zyskacie na ziemi i w ahiret ocalenie!” (Sura Dżuma:10)

Ej, wierzący zawsze i bardzo wspominajcie Allaha” (Sura Ahzab:41)

Jestem razem ze sługami, którzy mnie wspominają.” (Hadis kudsi Tibjan)

Najwyższy stopień posiadają ci, co Allaha wspominają (robią zikr). Znakiem, że Allah kogoś kocha jest lubienie zikr. Allah kocha tych, co Jego wspominają.” (Bejheki)

Zikr znaczy uratowanie siebie od zapomnienia Allahu teala. A więc każdy sposób, który doprowadza do tego, że nie zapomina się Allahu teala jest zikr. W takim razie spełnianie nakazów i unikanie zakazów jest też zikr. Dokonywanie sprzedaży i zakupów przestrzegając nakazów religii jest zaliczane do zikr, ponieważ podczas ich robienia przypomina się właściciela tych nakazów i zakazów i tak zapomnienie odchodzi. Wypowiedzenie Besmele, idąc, stojąc, siedząc wypowiadanie Kelime Tewhid (La ilahe illalah), salawat i tym podobnych modlitw jest wspominaniem Allahu teala.

Utrzymanie wiary w sercu zachodzi tylko poprzez zikr.” (Sura Rad:28)

Wspominający mnie jest wobec mnie wdzięczny, zapominający jest niewdzięczny.” (Taberani)

Kto w nocy nie wstaje, by dokonać ibadet, kto nie wydaje swojego majątku w dobrych celach, ten niech często wspomina Allaha!” (Bezzar)

Najlepszym zikr jest powiedzenie La ilahe illallah.” (Tirmizi)

Najwartościowszym czynem jest powiedzenie La ilahe illallah.” (Hakim)

Mówiący La ilahe illallah zostanie uratowany od kłopotów i nieszczęść.”

Nasz Prorok Muhammed (sallallahu alejhi we sellem) w każdej chwili wspominał Allahu teala. Tasavvuf znaczy Allahu teala bardzo wspominać.

Na tej drodze najwyższym stopniem jest poznanie Allahu teala. Ta umiejętność polega też na zniknięciu w Allahu teala. Poznanie Allaha oznacza: wiedzieć o Jego istnieniu, poza Nim wszystko nie istnieje. To nieistnienie nazywa się Fenaa. Są dwa rodzaje fenaa:

Fena-i kalb: w sercu poza Allahem o wszystkim zapomnieć, tylko o Nim pamiętać, serce poza Nim nikogo i nic innego nie kocha i nie zna.

Fena-i nefs: zniknięcie naszego „ja” tj. nefs, człowiek znajdzie się w takim stanie, że nie będzie mówił sobie JA.

I tak poza Allahem nikogo innego nie kocha, nie jest związany ze sobą i innymi ludźmi, nie posiada żadnych pragnień. Wszystkie czyny takiej osoby są zgodne z Islamem. Podporządkowanie się nakazom i zakazom jest dla niego słodkie i łatwe. Nie posiada brzydkich manier. Każdy czyn i ibadet robi z ihlas tj. tylko dla Allaha. Jest prawdziwym prawidłowym muzułmaninem.

Do tarikat wchodzi się z powodu posunięcia się na drodze tasawwuf, by odczuć w sobie, że się nie istnieje. Tarikat jest po to, by wypełnić szeriat na ziemi. Szeriat składa się z 3 części. Ilim (nauka), amel (czyny), ihlas (wszystko robić dla Allaha). Tasawwuf jest dla spełnienia tej trzeciej części tj. ihlas. Zbliżenie się do Allahu teala, dotarcie do Niego, Jego widzenie będzie możliwe tylko w Ahiret.

Wszystkie tarikaty pochodzą od fejz (duchowej wiedzy wypływającej z serca) naszego Proroka. Sahabi (rahimehumullah) z tego źródła wprost pobrali tą światłość, zdolności. Późniejsi muzułmanie poznali to od nich. Tylko po Ebu Bekr i Ali (rahimehumallah) pobrany fejz, umiejętności od Proroka (sallallahu alejhi we sellem) doszły do dzisiejszych czasów. Pozostałych Sahabe do kilku wieków. By zyskać ten fejz należy znaleźć kogoś prawidłowego (obecnie zachodzi to poprzez czytanie książek wielkich uczonych sunna), kto zyskał ten fejz, jego kochać i wykształcić się przy nim. Tych prawidłowych uczonych z fejz nazywa się murszid kamil.

 

Silsilei- Alijje

 

Silsilei-Alijje to łańcuch wielkich uczonych, którzy pobrali naukę i fejz od Proroka (sallallahu alejhi we sellem) poprzez Ebu Bekir (rahimehullah):

Nasz Prorok Muhammed (sallallahu alejhi we sellem),

Ebu Bekr Syddyk, Selman Farisi, Kasym bin Muhammed, Dżafer Sadyk, Bejezyd Bistami, Ebul Hasen Harkani, Ebu Ali Farmedi, Jusuf Hamedani, Abdulhalyk Gondżduwani, Arif Riwegeri, Mahmud Indżirfagnewi, Ali Ramiteni, Muhammed Baba Semasi, Sejjid Emir Kulal, Behaeddin Buhari, Alauddin Attar, Jakub Czerhi, Ubejdullah Ahrar, Kady Muhammed Zahid, Derwisz Muhammed, Hadżegi Imkenegi, Muhammed, Baki-Billah, Imam Ahmed Rabbani, Masum Faruki, Sejfeddin Faruki, Sejjid Nur Muhammed Bedewani, Mazhar Dżan-y Dżanan, Abdullah Dehlewi, Mewlana Halid Bagdadi, Abdullah Szemdini, Sejjid Taha Hakkari, Sejjid Muhammed Salih, Sejjid Fehim, Sejjid Abdulhakim Arwasi (rahimehumullah).

W tej kolejności każdy z nich zyskał fejz od poprzedniego i przekazał swojemu następcy tzn. następujący byli uczniem swojego poprzednika i od nich tą wiedzę pobrali. Jeśli ma się jakieś pragnienie, życzenie, to polecane jest przylgnięcie do takiej przyczyny: recytuje się Surę Fatiha, 3 razy Surę Ihlas, 3 razy salawat (np.allahume salli we selim ala sejjidina Muhammed) i nagrodę (zasługę) za to prezentuje się tym błogosławionym ludziom zaczynając wymienianie ich imion od naszego Proroka Muhammeda (sallallahu alejhi ve sellem), należy je wszystkie kolejno przeczytać i poręczając się na nich dokonuje się modlitwy.


=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=